Blog

Leczenie migreny – moja historia walki, prób i nadziei

Kobieta z zamkniętymi oczami trzyma dłoń przy skroni

Przez lata żyłam w napięciu – z kalendarzem podporządkowanym kolejnym napadom migreny. Niektóre trwały nawet trzy doby. Kiedy zaczynał się ból, nie wiedziałam, czy przyjęty lek przyniesie ulgę ani jak długo ona potrwa.

Z czasem poznałam leki, które naprawdę pomagały mi podczas napadów. Próbowałam również leczenia profilaktycznego i metod innych niż farmakoterapia. Bywały okresy nadziei, ale też rozczarowania, kiedy kolejne próby nie przynosiły oczekiwanej poprawy. Coraz bardziej zależało mi nie tylko na przerwaniu bólu, lecz przede wszystkim na tym, żeby napady migreny zdarzały się rzadziej.

Leczenie doraźne migreny – moje doświadczenia

Na początku sięgałam po to, co miałam pod ręką – paracetamol, ibuprofen, naproksen. Wtedy jeszcze wierzyłam, że ogólnodostępne leki przeciwbólowe uwolnią mnie od migreny. Zdarzały się dni, kiedy przyjmowałam po kilka dawek takich leków, nie zdając sobie sprawy z konsekwencji ich zbyt częstego stosowania. Liczyło się jedno – pozbyć się bólu, który wyłączał mnie z życia.

Później pojawiły się tryptany – leki stosowane specjalnie do przerywania napadów migreny [1]. Pamiętam pierwszy z nich, który przepisał mi neurolog – sumatryptan (Imigran). Działał szybko i skutecznie. Nazywałam go „złotą tabletką” – nie tylko ze względu na cenę, ale też na ulgę, jaką przynosił. Po raz pierwszy miałam poczucie, że nie muszę po prostu czekać, aż ból sam ustąpi.

Kapsułki leków wysypujące się na blat stołu

Z czasem stosowałam również ryzatryptan (Maxalt) i inne preparaty z grupy tryptanów. Najbardziej sprawdzał się u mnie Imigran w aerozolu donosowym. Kiedy napadom towarzyszyły nudności i wymioty, możliwość przyjęcia leku bez połykania tabletki była dla mnie szczególnie cenna. Maxalt w postaci liofilizatu doustnego również przynosił mi szybką ulgę. Zdarzały się miesiące, kiedy przyjmowałam 4–6 tabletek tryptanów.

Choć tryptany przynosiły mi ulgę, nie mogłam liczyć na taki sam efekt podczas każdego napadu. Zdarzało się, że ból powracał po krótkiej poprawie. Bywały też wyjątkowo ciężkie napady, podczas których przyjęty lek nie pomagał. Nie zmieniało to faktu, że tryptany były dla mnie ogromną pomocą. Dzięki nim wielokrotnie mogłam wrócić do normalnego funkcjonowania.

Dziś wiem również, jak ważne jest bezpieczne stosowanie leków doraźnych. Ich zbyt częste przyjmowanie może prowadzić do bólu głowy z nadużywania leków (MOH, ang. medication-overuse headache). Przy ocenie tego problemu liczy się między innymi liczba dni stosowania leków i częstość występowania bólu głowy, a nie wyłącznie liczba przyjętych tabletek [2].

Z czasem zaczęłam więc szukać nie tylko skutecznej pomocy podczas napadu, lecz także leczenia, które mogłoby zmniejszyć częstość napadów.

Leczenie profilaktyczne migreny – moje doświadczenia

Z nadzieją rozpoczęłam leczenie profilaktyczne. Próbowałam propranololu i flunaryzyny. Czekałam tygodniami, miesiącami, ale napady wciąż wracały, a wraz z nimi rozczarowanie.

Potem neurolog zaproponował iprazochrom i kwas walproinowy. Ten drugi budził moje szczególne obawy. Podczas napadów migreny przyjmowałam tryptany, a przy łagodniejszych bólach głowy sięgałam po leki przeciwbólowe. Rozpoczęcie terapii kwasem walproinowym oznaczałoby kolejny lek przyjmowany regularnie, obok tych, których nadal mogłabym potrzebować doraźnie.

Niepokoiły mnie również możliwe działania niepożądane kwasu walproinowego, w tym senność, zaburzenia uwagi, przyrost masy ciała czy ryzyko uszkodzenia wątroby [3]. Wiedziałam, że każdy lek wiąże się z pewnym ryzykiem, ale nie chciałam dodatkowo obciążać organizmu, zwłaszcza że po doświadczeniach z propranololem i flunaryzyną nie wiedziałam, czy kolejna terapia przyniesie poprawę. Nie zdecydowałam się na przyjmowanie kwasu walproinowego.

Nie przestałam jednak szukać pomocy.

Poza farmakoterapią – moje poszukiwania innych metod

Mężczyzna w tradycyjnej aptece chińskiej trzyma nadgarstek drugiej osoby

Próbowałam masaży i technik relaksacyjnych. Zainteresowałam się także medycyną chińską. Jedno z najbardziej niezwykłych doświadczeń spotkało mnie podczas wakacyjnej podróży do San Francisco.

Spacerując po chińskiej dzielnicy, trafiłam do apteki wypełnionej ziołami i mieszankami przygotowywanymi według tradycyjnych receptur. Zapytałam o coś, co mogłoby zapobiegać migrenom. Starszy farmaceuta poprosił, bym opisała ból i pokazała język. Po chwili jego współpracownik sięgnął po wielką księgę, a potem podszedł do ściany pełnej szufladek. Otwierał je jedną po drugiej, wyjmował różne składniki i odważał je. Wśród nich był nawet kawałek skóry – prawdopodobnie węża. Otrzymałam mieszankę z instrukcją – gotować przez godzinę, a potem wypić.

Nie wypiłam jej. Nie wiedziałam dokładnie, co zawiera, i obawiałam się, że mogę źle zareagować na któryś ze składników. Gdybym potrzebowała pomocy lekarskiej, nie potrafiłabym nawet powiedzieć, co znajdowało się w tej mieszance.

Akupunktura na migrenę – moje doświadczenia i wyniki badań

Do akupunktury początkowo podchodziłam sceptycznie. Trudno było mi uwierzyć, że cienkie igły mogą wpłynąć na migrenę, ale przez kilka miesięcy regularnie chodziłam na zabiegi. W tym czasie odczuwałam rozluźnienie, a niekiedy napady przebiegały łagodniej.

Badania pokazują, że akupunktura może pomagać w zapobieganiu migrenie. Autorzy przeglądu Cochrane z 2016 roku ocenili jej przewagę nad zabiegami pozorowanymi jako niewielką. W analizie 14 badań obejmujących 1825 osób częstość bólów głowy zmniejszyła się co najmniej o połowę u 50% uczestników poddanych akupunkturze i 41% otrzymujących zabiegi pozorowane [4]. Nowsza metaanaliza z 2026 roku, obejmująca osiem badań i 659 osób z migreną bez aury, również wskazała na zmniejszenie liczby dni z migreną i nasilenia bólu, ale pewność tych dowodów oceniono jako niską [5].

Nie potrafię jednak powiedzieć, w jakim stopniu poprawa, którą wtedy obserwowałam, była związana z samą akupunkturą.

Jak zmieniły się możliwości leczenia migreny?

Od czasu moich pierwszych prób leczenia profilaktycznego pojawiły się leki ukierunkowane na CGRP – neuropeptyd uczestniczący w przekazywaniu sygnałów bólowych podczas migreny. Przeciwciała monoklonalne i niektóre gepanty stosuje się, aby zmniejszać częstość napadów, co uwzględniają aktualne wytyczne [6, 7]. Część gepantów ma również zastosowanie w doraźnym leczeniu napadów.

Nie znam działania tych leków z własnego doświadczenia. Cieszy mnie jednak, że osoby, którym dotychczasowe terapie nie przyniosły poprawy, mają dziś więcej możliwości.

Co jeszcze zmieniło się w moim podejściu do migreny?

Kiedy przed laty pytałam lekarzy, co mogę jeszcze zrobić poza leczeniem farmakologicznym, najczęściej słyszałam: „nic więcej”. Mimo to zaczęłam przyglądać się również temu, co działo się między napadami. Prowadziłam dzienniczek migreny i stopniowo wprowadzałam zmiany w codziennym życiu. O tym, jak przez lata próbowałam rozpoznawać możliwe wyzwalacze, opowiedziałam szerzej w artykule „Jak rozpoznawałam wyzwalacze migreny – moja historia”.

Wcześniej napady pojawiały się u mnie średnio trzy razy w miesiącu, a w trudniejszych miesiącach nawet sześć. Później zdarzał się jeden napad, a czasami przez cały miesiąc nie występował żaden. Nie potrafię jednak powiedzieć, co i w jakim stopniu przyczyniło się do tej poprawy, ponieważ w podobnym czasie wprowadzałam kilka zmian. Dla mnie była to ogromna zmiana.

Dwie kobiety biegnące na stadionie

W 2019 roku opisano model SEEDS, który porządkuje pięć obszarów postępowania z migreną: sen (Sleep), aktywność fizyczną (Exercise), odżywianie i nawodnienie (Eat), prowadzenie dzienniczka migreny (Diary) oraz radzenie sobie ze stresem (Stress) [8].

Po tylu latach własnych poszukiwań szczególnie ucieszyło mnie, że w wytycznych American Academy of Neurology (AAN) i American Headache Society (AHS) z 2026 roku tak wyraźnie podkreślono rolę stylu życia i postępowania dotyczącego wyzwalaczy napadów w leczeniu migreny. Autorzy zalecają również, aby lekarze zachęcali osoby przyjmujące leki profilaktyczne do kontynuowania takich działań [6].

Takie działania nie zastępują jednak farmakoterapii, gdy jest ona potrzebna. Sama wielokrotnie przekonałam się, jak dużą ulgę mogą przynieść tryptany.

Leczenie migreny – moja historia bez prostych odpowiedzi

Do dziś pamiętam, jak wiele znaczyła dla mnie pierwsza „złota tabletka”. Pamiętam też napady, podczas których nawet leki nie przynosiły ulgi. Przez lata doświadczałam zarówno skuteczności leczenia, jak i jego ograniczeń.

Nie każda próba kończyła się poprawą, na którą liczyłam. Nie chciałabym jednak, aby z mojej historii wynikało, że leki mnie zawiodły. To, że później zaczęłam zmieniać także codzienne nawyki, szukając sposobów na rzadsze napady, nie zmienia tego, jak wiele razy farmakoterapia przyniosła mi ulgę.

Napady migreny bywają nieprzewidywalne. Możesz natomiast lepiej poznawać własne reakcje i świadomie decydować o swoim odżywianiu i stylu życia. Jeśli potrzebujesz wsparcia, zapraszam Cię na konsultację dietetyczną. Wspólnie przeanalizujemy Twoje obserwacje dotyczące migreny i dopasujemy proponowane zmiany do Twoich potrzeb i możliwości. Nie musisz szukać odpowiedzi w pojedynkę.

Bibliografia

  1. Stępień A., Kozubski W., Rożniecki J. i wsp. Migraine treatment – updated recommendations 2024 – development of the Expert Group of the Headache Section of the Polish Neurological Society and the Polish Society for the Study of Pain. Ból. 2024;25(1):9–33. doi: 10.5604/01.3001.0054.4389.
  2. Headache Classification Committee of the International Headache Society (IHS). The International Classification of Headache Disorders, 3rd edition. Cephalalgia. 2018;38(1):1–211. doi: 10.1177/0333102417738202.
  3. Depakine Chrono 300, Depakine Chrono 500. Charakterystyka Produktu Leczniczego. Aktualizacja: sierpień 2026. https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/1779/characteristic
  4. Linde K., Allais G., Brinkhaus B. i wsp. Acupuncture for the prevention of episodic migraine. Cochrane Database Syst Rev. 2016;2016(6). doi: 10.1002/14651858.CD001218.pub3.
  5. Qi G., Li M., Zheng S. i wsp. Acupuncture versus Sham Acupuncture for Migraine without Aura: A Systematic Review and Meta-Analysis. J Pain Res. 2026;19:616522. doi: 10.2147/JPR.S616522.
  6. Potrebic S., Tanveer S., Becker W. J. i wsp. Pharmacologic Treatment for Migraine Prevention in Adults Practice Guideline Recommendations: Report of the AAN Guidelines Subcommittee and the American Headache Society. Headache. 2026;66(9):2173–2184. doi: 10.1111/head.70199.
  7. Charles A. C., Digre K. B., Goadsby P. J. i wsp. Calcitonin gene-related peptide-targeting therapies are a first-line option for the prevention of migraine: An American Headache Society position statement update. Headache. 2024;64(4):333–341. doi: 10.1111/head.14692.
  8. Robblee J., Starling A. J. SEEDS for success: Lifestyle management in migraine. Cleve Clin J Med. 2019;86(11):741–749. doi: 10.3949/ccjm.86a.19009.

O autorce

dr n. chem. Jolanta Flejszar-Olszewska, dietetyk kliniczny

Piszę o żywieniu, zdrowiu metabolicznym i stylu życia. Opieram się na aktualnej wiedzy medycznej i dietetycznej, a doświadczenie migreny nauczyło mnie, jak ważne jest szersze spojrzenie na zdrowie – nie tylko przez pryzmat jednej porady, jednego wyniku badania czy samego jadłospisu.

Ostatnia aktualizacja: 18 listopada 2026 r.

Instytut Beauty Derm

ul. Bukowińska 12 lok.103, kl B

Warszawa – Mokotów

Poniedziałek: 16.00- 20.00

22 843 40 40

600 346 504

jolanta@flejszar-olszewska.pl

Klinika Piękna Kalina

ul. Widoczna 51

Warszawa – Wawer

Piątek: 16.00 - 20.00

500 516 118

jolanta@flejszar-olszewska.pl

Fimedica

ul. Giełdowa 5

01-211 Warszawa

Czwartek: 14.00 - 20.00

665 666 728

jolanta@flejszar-olszewska.pl